Ten produkt wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Powinno się w zanim ulepszyć: kategoria, linki, źródła.
Po wyeliminowaniu wskazanych do góry niedoskonałości prosimy pozbyć się próbka {{Dopieścić}} z kodu tego artykułu.

Polityka jednego dziecka w Chinach

Lata 50 i 60 charakteryzował absencja polityki demograficznej w Chinach. Lata 70 przyniosły algorytm „2+2” inaczej dwa rodziców + dubel dzieci, co zaowocowało spadkiem z 5,9 do 2,9 dziecka na rodzinę. Działalność polityczna jednego dziecka została wprowadzona w Chinach 1979 r., jak wartość Chińczyków przekroczyła natychmiast milion milionów. Komunistyczna Ekipa Chin uznała wówczas, iż reglamentacja przyrostu naturalnego jest jednym z warunków wydobycia kraju z nędzy. Renmin Ribao powiedział wówczas: „Inspekcja stopy przyrostu ludności jest decydującym elementem w rewolucji Czterech Modernizacji”. Przyjęty program redukcji stopy przyrostu ludności zakładał obniżenie jej do 0,5% w 1985 roku, a w 2000 roku do 0%. Wbrew obowiązywania tego programu do dnia dzisiejszego, projekt ów nie został zrealizowany.

Polityka demograficzna, a prawa człowieka

Kontrola przestrzegania polityki jednego dziecka opiera się na ścisłej kontroli cyklów płodności kobiet, które zmuszane są do aborcji, chociażby w zaawansowanej ciąży. W szerokim zakresie wykorzystywane są wszelkie środki wczesnoporonne, a też przymusowa sterylizacja po urodzeniu pierwszego dziecka. Za zatajenie ciąży grożą wysokie kary. W niektórych regionach Chin burzono co więcej domy tym rodzinom, które nie podporządkowały się obowiązującemu prawu.

Certyfikat jednego dziecka

Rodziny posiadające właśnie jedno maluch otrzymują w nagrodę przydziały ziemi, większe mieszkania, kariera profesjonalny, itp. Tymczasem za tytuł własności kolejnych dzieci nakładane są dotkliwe kary finansowe. Na wsi ok. 10 tys. juanów – poniekąd dwuletni płaca chłopskiej rodziny, a w miastach co więcej do 150 tys. juanów.

Jedyną z niewielu dyspozycja legalnego posiadania więcej aniżeli jednego dziecka stanowi stan błogosławiony mnoga. Doprowadziło to do sytuacji, podczas gdy co więcej zdrowe kobiety poddają się kuracjom leczącym niepłodność, ażeby podwyższyć szanse urodzenia bliźniąt. Na obszarach wiejskich dopuszczalne jest tytuł własności dwójki dzieci, o ile pierwsze danie z nich jest dziewczynką czy też również jest upośledzone. Kanon do posiadania dwójki czy też trójki dzieci otrzymują podobnie przedstawiciele mniejszości narodowych, ze względu na trudniejsze stosunki życia w zamieszkiwanych przez nich regionach. Również Chińczycy nawracający z zagranicy natomiast dzieci urodzone na zewnątrz Chińską Republiką Ludową stanowią odstępstwo. Zaowocowało to swego rodzaju turystyką reprodukcyjną. Chinki wyjeżdżają na dowolny godzina z kraju i powracają z nowym potomstwem. Odstępstwo stanowią ponadto sytuacje, podczas gdy zarówno pierwowzór w jaki sposób i papa są jedynakami, bądź podobnie pozostają w związku w oddali małżeńskim.

Realizacja polityki demograficznej

Co roku przybywa 12 milionów Chińczyków. W ciągu 2006 r. plebs Chin wzrosła o niezupełnie 0,7%. Od 1979 roku urodziło się nuże 200 milionów więcej ludzi, aniżeli zakładano. Zespół komunistyczna uważa lecz politykę demograficzną za swój obfity pomyślność argumentując, iż podziękowanie niej 400 milionów ludzi nie przyszło na faktyczność. Oddalony program zakłada, iż w 2010 r. pospólstwo Chin równać się będzie 1,4 miliardy, a do 2050 wzrośnie do 1,6 miliarda, po czym ma się ustabilizować.

Skutki polityki demograficznej

Polityka demograficzna doprowadziła przede wszystkim do spadku średniej liczby dzieci w rodzinie. Dziś znak ów wynosi 1,75 dziecka na rodzinę. Pojawiło się choć generacja tzw. „małych cesarzątek” – jedynaków rozpieszczanych przez rodziców i dziadków, co doprowadziło do ich niedojrzałości emocjonalnej i społecznej. Co więcej to przed chwilą generacja w swym dalszym życiu zderza się z problemem „1-2-4”. Polega on na tym, iż to jedno milusiński, pierwej rozpieszczane, musi współcześnie zaradzić aspiracjom i ambicjom dwójki rodziców i czworga dziadków. Jest to szeroki przeciwność, wyjątkowo na rzecz młodych, dorastających ludzi i na nieszczęście często prowadzi do samobójstw, które stanowią najczęstszą przyczynę śmierci w wieku 15-34 lat.

Niechciane dziewczynki

Najgorszym choć skutkiem polityki jednego dziecka niekończący się się niechciane dziewczynki. Przywództwo kitajski był wymuszony przerwać wszelkich badań prenatalnych mających na celu przydawka płci płodu. Szacuje się, iż przypadki aborcji selektywnej przy płodów żeńskich stanowiły aż 99% ogółu wszystkich aborcji przeprowadzanych w Chinach. Liczne są ponadto przypadki zabijania noworodków płci żeńskiej przez rodziców oczekujących syna. Wynika to głównie z większego prestiżu i siła kariery na rzecz potomków płci męskiej. Stanowią oni ponadto właściwe rozciągłość rodu rodziców, skoro potomek żeński w chwili zamążpójścia staje się członkinią rodziny męża. W końcu młodzik jest o dużo w wyższym stopniu osiągalny w pracy na wsi. Dziewczynki są w związku z tym porzucane – stanowią zdecydowaną większa część chińskich sierot. Adopcje dziewczynek przez rodziców Chińczyków faktycznie się nie zdarzają, na amen na nowo aniżeli w przypadku chłopców. Wysoko wszelako wzrosła w ostatnich latach wartość adopcji chińskich dzieci za granicę, o w jakim stopniu w 1992 roku było to jeno 200 dzieci, o tak duża liczba w roku 2005 do samych Stanów Zjednoczonych trafiło 7900 dzieci, a 99% z nich to dziewczynki.

Efekt preferowania męskich potomków w chińskich rodzinach jest nadzwyczaj zauważalny. Na świecie zwykle na 100 dziewczynek rodzi się 101 chłopców. W Chinach jednak proporcje te są wielce zaburzone. Ogółem to 119 chłopców na 100 dziewczynek, wprawdzie w niektórych prowincjach nierówność jest wysoko większa i osiąga co więcej 130 chłopców na 100 dziewczynek.

Mimo surowych kar, co chwila więcej Chińczyków pozwala sobie na drugie innymi słowy trzecie pociecha. Przede wszystkim powszechne jest to wśród przedstawicieli elity. Większa część gwiazd sportu i show-biznesu ma obecnie dwa dzieci. Tradycyjnie w Chinach liczne progenitura było synonimem szczęścia i pomyślności. Jeśliby kogoś stać na to by zapłacić karę, za „nielegalne latorośl”, z jakiego powodu ma tego nie sprawić? Co prawdziwość państwo nie zapewnia mu bezpłatnej szkoły ani opieki zdrowotnej, lecz większa część zamożnych i do tego stopnia posyła dzieci do prywatnych szkół międzynarodowych, czy też również za granicę. Liczne przychówek jest skutkiem tego wyróżnikiem wyższego statusu społecznego.

Aby zatrzymać chociaż łamanie obowiązujących przepisów, władze jednej z prowincji ogłosiły w 2006 roku akcję „Napiętnuj i zawstydź”, polegającą na publikacji nazwisk osób, które złamały nakazy polityki jednego dziecka. Pierwszeństwo ta nie przyniosła niemniej jednak oczekiwanego skutku. W tym samym celu przywództwo Chin przewiduje w najbliższych latach rozwój kar pieniężnych na rzecz „niezdyscyplinowanych” rodziców.

W ostatnich latach wśród chińskich ekspertów padła wniosek złagodzenia polityki demograficznej. Guzik nie wskazuje jakkolwiek, tak aby miało się to wydarzyć. Mówi się, iż gra polityczna ta osiągnęła nuże swój postanowienie, jako że w tym momencie większa część Chińczyków przyznaje, że chce mieć co maksimum dwójkę dzieci.

Źródła

• W Chinach sypie się gra polityczna jednego dziecka